Zelfstandige Zonder Progressie

.. want dat ben ik gewoon. Maar echt! Het is zó verdomde moeilijk om aan de bak te komen als zelfstandige. Hier en daar wat ''snabbels'' en verder werk je voor 28 uur in de horeca. Poe poe, dat is je studie wel waard. 

 

Vijf jaar aan toneelschool. Vijf jaar spendeer je in jezelf als persoon en als acteur. Je volgt extra (zang)lessen en workshops en werkt ramhard aan je conditie. Vijf jaar werk je met mede studenten en acteurs, kom je op briljante ideeën maar wordt het niks omdat er geen geld is. Geen geld, geen motivatie. Vijf fokking jaar kei-hard werken. En zie de meeste acteurs eens werken in de Kiosk of de Hema op het station, in Brasserie 't Slikje of in de Bart Smit met een goed getrainde neplach (die je dan wel weer kan gebruiken). Dat is natuurlijk totaal niet wat je wilt als kunstenaar maar wel wat nodig is. Die huur, je auto en de zorgverzekering tikt gewoon door. En jij maar rennen. Ik. En ik maar rennen.

 

Die opleiding is zeker niet voor niks geweest. Ik ben nu kunstenaar en daar ben ik verdomde trots op. Kunstenaar in de vorm van acteur, zanger, schrijver, regisseur, entertainer en coach. Mwah, dat is best breed al zeg ik het zelf. Maar al is m'n vakgebied nog zo breed, er komt gemiddeld maar een paar honderd euro per maand binnen als zzp'er. Het overige moet binnenkomen van de horeca. Al mijn vaste lasten moeten daarmee betaald worden. Hmm, lastig.

 

'Ja, maar je moet je ook opgeven voor audities.', hoor ik veel mensen zeggen. Dat klopt, dat doe ik ook. Dat is ook niet direct het probleem.

 

De afgelopen tijd heb ik daar eens goed over nagedacht. Op dit moment ziet men mij niet spelen omdat ik mijn focus op het samenwonen heb gezet en het geld wat daarvoor verdiend moet worden. Dat komt alle leuke dingen verder in de weg te staan want deze arme ziel houdt nagenoeg niks over per maand. Oké, de focus is verlegd. Maar ook als ik mijn focus richt op mijn zijn als kunstenaar, loopt het maar zwakjes binnen per maand. Ik geef wat zanglessen hier en daar en ik regisseer een toneelgroep. Super tof, maar meer werk is altijd welkom.

 

Juist. Meer werk. Maar hoe? Ja, door jezelf te laten zien. Snap ik. Maar deze kunstenaar is geen kunstenaar in marketing. Geen commerciële kunstenaar. Want commercieel zijn, daar draait het om. Ik moet mezelf wel commercieel instellen. Mijn website ben ik momenteel aan het aanpassen, deze is al een stuk commerciëler. Maar de kunstenaar in het algemeen vaart in een zware storm. Men gaat vaak kopje onder en komt niet meer boven of -als je geluk hebt- hou je je hoofd nét boven water. Nou, ik vaar überhaupt nog niet voor mijn gevoel.

 

'Je moet ook nog eens investeren in jezelf.', 'ja ja', zeg ik dan met neergeslagen ogen, 'ik weet het.' Maar als je niks hebt om te investeren, dan kan je ook niet investeren. Joh!

 

Kijk, ik weet genoeg over mijn vak, maar van de commerciële kant niet. Ik zoek de commerciële jou voor de commerciële ik. Ik wil graag met jou in gesprek. Ik wil horen hoe jij het hebt aangepakt als zzp'er. Je hoeft niet per se kunstenaar te zijn, maar wel zzp'er of er op z'n minst verstand van hebben. Ik wil leren hoe een mensch als ik in deze tijd zichzelf als ondernemer overeind houdt en hoe ik op eigen benen kan staan en mooie dingen kan maken zonder een vast rooster. Ik wil mijn eigen agenda weer kunnen indelen. Ik wil lesgeven, spelen, maken en weer plezier hebben in mijn vak. Dus, motivators, sprekers, verhalenverteller, presentatoren, acteurs, zangers, entertainers: ik wil koffie drinken met je. Of dat nou in real life is of via videobellen (dat vind ik leuk!), ik vind het prima. Ik wil weer werken.

 

Ik heb je nodig. Ander blijf ik zo kijken als de foto hieronder en dat wil ik niet, geloof me. Dus bel of mail me of laat hieronder een reactie achter. Reageren is lief. Ik reageer terug. Uiteraard.

 

Liefs.

Reactie schrijven

Commentaren: 0